حقی درباره لحظه وقوع حادثه توضیح داد: کوکتل مولوتوف در کنار فرمان اتوبوس بود که لحظه‌ای به زیر افتاد، دیدم پیمان خم شد تا آن را بردارد. برای یک لحظه دیدم او تمرکز لازم را ندارد و بعد از لحظاتی در ماشین را باز کرد و دیدم بیرون پرید، اما چرخ اتوبوس به روی یک تکه سنگ رفت و از حرکت ایستاد و تنها یک لحظه شنیدیم که پیمان کمک خواست. باور کنید ما همه سعی کردیم اتوبوس را حرکت دهیم ولی نشد. حتی جرثقیل هم نتوانست کمکی بکند. پیمان در صحنه و چیزی که به آن اعتقاد داشت مردانه رفت زیرا می‌خواست بدعتی در سینمای اکشن ایران به‌ جای گذارد.

در ادامه یکی از شاگردان مرحوم پیمان ابدی از او به عنوان دوستی خوب و برادری مهربان یاد کرد و گفت: خوش‌برخوردی پیمان زبانزد خاص و عام و اعتماد به نفسش مثالزدنی بود. به یاد ندارم سر صحنه‌ای از فیلم‌هایی که می‌رفتیم پیمان مورد توجه و محبوب جمع قرار نگیرد. او همه را شیفته خود می‌کرد. وی وقتی وارد ایران شد هدفش این بود که سینمای اکشن ایران را متحول کند.

وی افزود: من به نیابت از تمامی بچه‌های تیم و گروه اکشن ابدی می‌گویم پیمان نهایت تلاش خود را برای تحول سینمای اکشن ایران انجام داد و حتی در این راه جان خود را فدا کرد. پیمان مانند نام خانوادگیش ابدی و جاودانه شد و ما نخواهیم گذاشت راهی را که به روی سینمای ایران باز کرد، بسته شود بلکه راهش را ادامه داده و نامش را زنده نگه می‌داریم.