| تبليغات | X |
|
میگن دل آدما اندازه مشتشونه ، پس چطوری یک دریا خوبی، یک دنیا مهربونی، یک آسمون عشق و یک کهکشون محبت ، تو دل تو جا می گیره ؟؟؟ دل آدما مثل یک جزیره دور افتاده میمونه ، اینکه کی واسه اولین بار پا به جزیره میزاره مهم نیست، مهم آن کسی است که هیچ وقت جزیره رو ترک نکنه . خدایا من در کلبه حقیرانه خود چیزی دارم که تو در عرش کبریایی نداری . من چون تویی دارم که تو چون خود نداری . + نوشته شده در چهارشنبه دوم آبان 1386 10:50 قبل از ظهر توسط *مهدی پورچیت ساز * |
|
